เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 519 เงามืดแห่งบาปทั้งเจ็ด
ฤดูฝนเหมยอวี่ของเมืองหลงฟานมักมาเยือนอย่างกะทันหันเสมอ ยามเย็นวันที่ 3 พฤษภาคม เวลา 18 นาฬิกา 17 นาที เมฆดำทะมึนราวหมึกกดทับทั่วเมือง ฉินหมิงเพิ่งจัดเก็บรายงานพยาธิวิทยาฉบับสุดท้ายเข้าระบบเสร็จ หยดฝนเม็ดใหญ่ก็ซัดกระจกหน้าต่างจนเกิดรอยน้ำถี่ยิบ เขาถอดถุงมือยางทิ้งลงถังขยะ ปลายนิ้วยังหลงเหลือกลิ่นฟอร์มาลินจากการชันสูตรศพ ผสมกับเสียงฟ้าร้องทุ้มต่ำที่กลิ้งมาจากไกล ๆ จนต้นคอด้านหลังเกิดอาการสั่นสะท้านแผ่วเบา
“หัวหน้าแผนกฉิน กัปตันหลินให้คุณไปที่ห้องประชุม” เสี่ยวเฉิน แพทย์นิติเวชฝึกหัด โผล่เข้ามาครึ่งตัว เสื้อกาวน์ขาวของเขาเบี้ยวเสียจนดูไม่ได้ “บอกว่าชานเมืองเกิดคดีใหญ่”
ฉินหมิงถอดเสื้อคลุมห้องทดลองแขวนบนราว เดินผ่านห้องชันสูตรศพก็เหลือบมองตู้แช่ศพโดยไม่รู้ตัว ศพจากอุบัติเหตุทางจราจรที่ส่งมาเมื่อเช้ายังคงนอนนิ่งอยู่ภายใน รอยแผลปฏิกิริยาขณะมีชีวิตบริเวณข้อเท้าสะท้อนสีเขียวขาวใต้แสงเย็น เขาหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาต้าเป่า ปลายนิ้วชะงักอยู่บนหน้าจอครู่หนึ่ง “เอากล่องตรวจพิสูจน์ร่องรอยไปด้วย อีกห้านาทีออกเดินทาง”