เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 512 หน้ากากแห่งความตาย
ตีสาม ณ ศูนย์นิติเวชเมืองเฉิงตู โคมไฟไร้เงาในห้องชันสูตรศพทอดเงาของฉินหมิงจนยาวเหยียด ร่างของหลินเวยนอนหงายอยู่บนโต๊ะสแตนเลส วินาทีที่ช่องอกถูกเปิดออก กลิ่นอายผสมผสานระหว่างฟอร์มาลินกับกลิ่นอัลมอนด์ขมก็โชยปะทะใบหน้า ต้าเป่าสวมหน้ากาก N95 ถือเลื่อยกระดูกไฟฟ้าตัดกระดูกซี่โครง พลันชะงักหยุดลง “พี่ฉิน พี่ดูต่อมหมวกไตของเธอสิ—”
บนต่อมหมวกไตข้างขวามีรอยกรีดรูปพระจันทร์เสี้ยวอยู่หนึ่งรอย เวลาฟื้นตัวประมาณสามเดือน ขอบเรียบกริบราวกับถูกกรีดด้วยมีดผ่าตัด ฉินหมิงใช้แหนบคีบชิ้นเนื้อขึ้นมา ส่องดูใต้กล้องจุลทรรศน์ “มีการงอกขยายของเนื้อเยื่อเส้นใย แสดงว่าที่นี่เคยถูกฝังสิ่งแปลกปลอมมาก่อน”
เขาหันไปมองลั่วเหยียนเหยียน ซึ่งฝ่ายหลังกำลังจ้องรายงานพยาธิวิทยาพลางพึมพำกับตัวเอง “ปริมาณการฉีดไนไตรต์สูงเกินขนาดที่ทำให้เสียชีวิตไปมาก แต่ในสิ่งในกระเพาะอาหารกลับไม่พบสารตกค้างของยาเลย... คนร้ายจงใจทำให้พวกเราเห็นภาพลวงตาของการถูกพิษ”