กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 407 ทางแยกของกระจกเงา
วันเหมายันเวลา 11:57 น. ตรง รองเท้าผ้าใบของเฉินซืออวี่เสียดสีจนเกิดประกายไฟบนขั้นบันไดหนีไฟของอะพาร์ตเมนต์ เธอกำหมากที่เปื้อนเลือดแน่น ความรู้สึกแสบร้อนจากปานกำเนิดแล่นไปตามกระดูกสันหลังมุ่งสู่ก้านสมอง ในหัวแวบภาพเศษเสี้ยวความทรงจำที่กระจัดกระจายไม่หยุด...ในคืนฝนตกหนักตอนอายุเจ็ดขวบ เฉินซืออวี่ตัวจริงตกจากดาดฟ้า ส่วน
“แม่” ของเธอกดหมากสีทองลงบนหน้าอกของร่างโคลนด้วยมืออันสั่นเทา พลางเอ่ยว่า “ไม่ต้องกลัว เธอจะได้กลายเป็นเธอคนนั้น”