กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 378 สะพานเชื่อมการอยู่ร่วมกัน
ราตรีนิรันดร์แห่งมหาทวีปแอนตาร์กติกาดั่งแม่เหล็กสีดำทมิฬ ไฟสปอตไลต์ของเรือตัดน้ำแข็ง “เรือคุนหลุน” กรีดลำแสงสีซีดขาวบนทุ่งน้ำแข็ง ผมจับจ้องพิกัดที่กระพริบไหวอยู่บนหน้าจอยุทธวิธี ตามข้อมูลสุดท้ายของซูฉิง ห้องปฏิบัติการผานกู่ตั้งอยู่ใต้พืดน้ำแข็งแอนตาร์กติกาลงไปสามพันเมตร พลังงานความร้อนใต้พิภพที่นั่นทำให้ชั้นน้ำแข็งก่อตัวเป็นหลังคาทรงโดมธรรมชาติ และทางเข้าก็ซ่อนอยู่ในรอยแยกของหิ้งน้ำแข็งลาร์เซน
“ดร.เฉิน หน่วยเสือดาวหิมะของกองทัพเข้าสู่เขตแอนตาร์กติกแล้ว” สัญญาณวิดีโอของหลินเซี่ยมีคลื่นรบกวน ด้านหลังเธอคืออ่าวโตเกียวที่มี “สิ่งปลูกสร้างคล้ายแมงกะพรุน”
กึ่งโปร่งใสลอยอยู่ มันคือห้องหายใจที่เด็กมนุษย์สมุทรใช้เมือกสร้างขึ้น “คำสั่งที่พวกเขาได้รับคือ ‘ทำลายสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับรังแม่’ รวมถึงต้าเป่าที่อาจกลายเป็น ‘ผู้นำมนุษย์สมุทร’ ด้วย”