ตอนที่ 357 นักล่ายีน

ตอนที่ 357 นักล่ายีน

กลางฤดูหนาวของเมืองหลงฟาน ราตรีอันหนาวเหน็บดำมืดดุจหมึก ลมเย็นจัดหอบเกล็ดหิมะละเอียดหวีดหวิววนเวียนไปตามตรอกซอกซอย ตีสามพอดี แสงไฟจากห้องประชุมหน่วยตำรวจสืบสวนอาชญากรรมฉีกกระชากความมืด ทอดวงแสงเย็นแข็งกระด้างลงบนกระจกหน้าต่าง บิดเงาร่างของผู้คนภายในให้ยืดยาวและผิดรูป บนจอภาพฉาย แบบจำลองสามมิติของศพไหม้เกรียม 3 ศพกำลังหมุนช้า ๆ อย่างน่าประหลาด แขนขาที่แหลกสลาย เนื้อหนังที่กลายเป็นถ่าน ทุกรายละเอียดราวกับกำลังบอกเล่าความโหดร้ายของความตายอย่างไร้เสียง รอยร้าวบนกระดูกใต้เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อแผ่กระจายดุจใยแมงมุม ส่วนปื้นสีม่วงคล้ำภายในทรวงอกนั้น คล้ายตราประทับลึกลับอันชั่วร้ายบางอย่าง