กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 295 ท่าเรือเก่ายามราตรี
อากาศในเมืองหลงฟานราวกับจับตัวแข็ง กดดันจนผู้คนแทบหายใจไม่ออก ภายในห้องทำงานของหน่วยสืบสวนคดีสำคัญ บนไวท์บอร์ดติดรูปถ่าย เบาะแส และแผนภาพการวิเคราะห์ไว้แน่นขนัด ดุจดั่งตาข่ายร่างแหขนาดใหญ่ที่สลับซับซ้อน นิ้วมือของลู่เสี่ยวถงรัวเคาะแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว เหงื่อเม็ดละเอียดผุดซึมบนหน้าผาก บนหน้าจอมีข้อมูลใหม่เด้งขึ้นมาไม่ขาดสาย