กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 251 รอยเชือกปริศนาในสายฝน
สายฝนในเมืองหลงฟานโปรยปรายไม่ขาดสาย กลิ่นอายอึดอัดแผ่ซ่านอยู่ในอากาศชื้นแฉะ แสงนีออนละลายพร่าเป็นดวงแสงเลือนรางท่ามกลางม่านฝน ตัดแบ่งถนนออกเป็นเงาแสงแตกร้าว เมื่อเวลาตีสอง โทรศัพท์ของกองสืบสวนอาชญากรรมก็ดังขึ้นฉับพลัน เสียงกริ่งแหลมบาดหูฉีกกระชากความเงียบงัน