ตอนที่ 202 เงาปริศนาริมฝั่งแม่น้ำ

ตอนที่ 202 เงาปริศนาริมฝั่งแม่น้ำ

ฤดูฝนเหมยของเมืองหลงฟานมักพกพาความดุดันเหนียวหนืดมาด้วยเสมอ ทางเดินเลียบแม่น้ำยามสี่ทุ่มไร้ผู้คนออกมาเดินเล่นนานแล้ว แสงไฟถนนพร่าเลือนเป็นดวงมัวในม่านฝน มีเพียงดงกกที่ส่งเสียงซู่ซ่าครางแผ่วท่ามกลางลม เมื่อแสงจากไฟฉายของชายชราที่ออกมาวิ่งยามเช้ากวาดผ่านหาดเลน ร่างกายสีขาวที่ขดตัวอยู่ในกออ้อจึงดูราวกับดักแด้ที่ถูกลอกเปลือกรังไหมออก บาดแผลสีม่วงคล้ำตรงลำคอโดดเด่นบาดตาเป็นพิเศษในความหม่นมัวก่อนรุ่งสาง