กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 184 ความทรงจำน้ำแข็งปริร้าว
โคมไฟไร้เงาของโต๊ะชันสูตรทอดเงามืดคล้ายใยแมงมุมลงบนแพขนตาของซูเฉิน มือที่ถือเลื่อยกระดูกของเธอชะงักค้างกะทันหัน ผิวโต๊ะสแตนเลสสะท้อนเงาร่างเลือนรางของหลินเทาบนกระจกสังเกตการณ์ด้านหลัง เกล็ดน้ำแข็งบนส่วนยื่นด้านข้างของกระดูกสันหลังส่วนเอวข้อที่สามของผู้ตายหักเหแสงเป็นสีรุ้ง นี่คือร่องรอยการแตกกระจายรูปดาวของเยื่อหุ้มเซลล์อันเกิดจากการแช่แข็งเฉียบพลันด้วยไนโตรเจนเหลว