เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 168 สายโซ่ยีนที่แตกแยก
เสียงสัญญาณเตือนสั่นสะเทือนหึ่ง ๆ ดุจสายเหล็กที่ขึงตึงภายในรถบัญชาการของผู้เฝ้าราตรี ปลายนิ้วของถังตังตังวาดเป็นร่างเงาบนจอเทอร์มินัลในรถ สัญญาณชีพของพิกัดยี่สิบสามจุดกำลังอ่อนลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า นิ้วโป้งของเซียวหล่างลูบลายกันลื่นบนมีดสั้นยุทธวิธีซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระทั่งหลิงโม่กดมือบนไหล่เขากะทันหัน “เป้าหมายแรก ห้องสมุดเทศบาล สัญญาณที่นั่นอ่อนที่สุด พิกัดสุดท้ายของเฉิงจื่อโม่อยู่ที่นั่น”
“ไม่ได้” ฉินหมิงจ้องจุดแดงที่กะพริบบนแผนที่โฮโลแกรม “ชั้นใต้ดินที่สามของห้องสมุดคือคลังพันธุกรรมของเขตเมืองเก่า เซิร์ฟเวอร์สำรองของ ‘แผนการเรือโนอาห์’ ในปีนั้นอาจยังอยู่”
เขาหันไปหาเนี่ยจือเซวียน “หากข้อมูลสำรองของท่านพ่อคุณไหลเข้าสู่เทียนเหยี่ยนจริง ที่นั่นอาจมีกุญแจถอดรหัสระเบิดประสาท”