เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 154 ห้องเก็บศพในกระจกเงา
1. คำสารภาพของตู้แช่แข็ง
ห้องเก็บศพชั้นใต้ดินชั้นสองของโรงพยาบาลประจำเมืองอบอวลไปด้วยหมอกเย็นจากไนโตรเจนเหลว ด้ามโลหะของตู้แช่แข็งหมายเลข 38 ยังมีไออุ่นราวกับอุณหภูมิร่างกายหลงเหลืออยู่ นิ้วมือของฉินหมิงค้างอยู่เหนือประตูตู้ นิ้วนางซึ่งลายนิ้วมือกำลังเลือนหายส่องประกายประหลาดใต้แสงไฟ LED เซียวหล่างกำลังจะก้าวเข้าไปช่วย ทว่าหลิงโม่กลับกดมือบนบ่าของเขากะทันหัน “ที่จับประตูมีเศษเนื้อเยื่อของสิ่งมีชีวิตหลงเหลืออยู่ เป็นสะเก็ดผิวหนังสด”
ในชั่วขณะที่ลิ้นชักถูกดึงเปิด น้ำควบแน่นปะปนกับไขมันจากศพหยดลงบนพื้น “ฉินหมิง” ภายในโลงแก้วนอนสวมเครื่องแบบผู้เฝ้าราตรี ป้ายหมายเลขบนอกซ้ายสลักว่า “0731”
ซึ่งตรงกับวันที่ฉินหมิงเข้าร่วมผู้เฝ้าราตรีพอดี มือขวาของผู้ตายกำแน่น ในซอกเล็บฝังใบแปะก๊วยเปื้อนเลือดไว้ครึ่งใบ ตรงกับวัตถุพยานจากที่เกิดเหตุคดีโจวเสี่ยวยี่ทุกประการ