กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 119 ฟันเฟืองเม็ดทรายแห่งซาฮารา
โอเอซิสริมขอบซาฮาราเงียบสงัดอย่างประหลาดใต้แสงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน พื้นรองเท้าของฉินหมิงจมลงในเม็ดทรายร้อนระอุ ลำแสงไฟฉายกวาดผ่านศพแห้งในโลงหิน ผิวหนังแตกเป็นรูปทรงฟันเฟือง ร่องแตกฝังเม็ดทรายสีทอง แต่ละเม็ดมีเหลี่ยมมุมที่ผ่านการตัดด้วยเลเซอร์ เรียงเป็นลายเฟืองของแผ่นฟันเฟืองในคดีกล่องจมน้ำ
“เสียชีวิตมากว่าสามปีแล้ว” หลินตังคีบผงยิปซัมบนขนตาผู้ตายด้วยแหนบ “แต่กระจกตายังคงชุ่มชื้นเหมือนคนเป็น ราวกับมีสารให้ความชุ่มชื้นระดับนาโนบางอย่างคอยรักษาไว้”