ตอนที่ 114 ฟันเฟืองโบนไชน่าในเถ้ากระดูก

ตอนที่ 114 ฟันเฟืองโบนไชน่าในเถ้ากระดูก

ชั้นน้ำแข็งของอ่างเก็บน้ำชานเมืองทิศตะวันออกส่งเสียงแตกเปรี๊ยะแผ่วเบาท่ามกลางลมหนาวเดือนกุมภาพันธ์ รอยเท้าของฉินหมิงเหยียบย่ำเศษน้ำแข็งบางแตกกระจาย ลำแสงไฟฉายกราดผ่านข้อมือเขียวคล้ำของศพลอยน้ำ ขอบรอยรัดทั้งเจ็ดรอยฝังเศษเครื่องเคลือบกระดูกขนาดเล็กละเอียดอย่างยิ่ง ซึ่งแตกต่างจากลวดสลิงในระยะต้นของคดีกล่องจมน้ำโดยสิ้นเชิง

“เวลาเสียชีวิต 72 ชั่วโมง ชั้นน้ำแข็งรักษาริ้วรอยบนผิวหนังไว้อย่างสมบูรณ์” หลินตังย่อตัวลง ใช้แหนบคีบเกล็ดน้ำค้างแข็งบนขนตาของผู้ตายขึ้นมา “ไม่ใช่การแข็งตัวตามธรรมชาติ แต่เป็นผลึกหลังถูกไนโตรเจนเหลวแช่แข็งอย่างรวดเร็ว”