เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 106 แก่นกลางแห่งฟันเฟือง
ท่อยางของชุดดำน้ำส่งเสียงฟองอากาศแผ่วเบาใต้ผิวน้ำทะเล ลำแสงจากไฟฉายของฉินหมิงทะลุผ่านม่านน้ำสีครามมืด กล่องเคซองคอนกรีตสามสิบเจ็ดใบเรียงรายอยู่ก้นสมุทรดุจโครงกระดูกสัตว์ยักษ์แห่งโบราณกาล นิ้วของหลินตังเคาะอุปกรณ์สื่อสาร แปลงตำแหน่งจากโซนาร์เป็นภาพที่มองเห็นได้ พิกัดของกล่องเคซองหมายเลข 0 อยู่พอดีตรงแกนกลางของลายฟันเฟือง เต้นแสงสีน้ำเงินเข้มดุจหัวใจ
“ระวังความถี่การเคาะบนหลังกล่อง” เสียงฉินหมิงส่งผ่านไมโครโฟนใต้น้ำ ปลายนิ้วของเขาแนบอยู่บนพื้นผิวคอนกรีต ความถี่การสั่นสะเทือนตรงกับรอยร้าวของซี่โครงที่พบระหว่างการชันสูตรศพเฉินลี่ในความทรงจำทุกประการ หลินตังชี้ไปยังร่องของกล่องเคซองทันที ของเหลวสีสนิมกำลังซึมออกมาอย่างช้า ๆ ก่อตัวเป็นรูปทรงฟันเฟืองบิดเบี้ยวในน้ำทะเล