ตอนที่ 40 เศษกระเบื้องเคลือบกระดูก

ตอนที่ 40 เศษกระเบื้องเคลือบกระดูก

สายฝนแห่งเมืองหลงฟานหอบเอาความหนาวเหน็บช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงมาด้วย มันตกเปาะแปะกระทบหลังคาสังกะสีของฌาปนสถานอย่างต่อเนื่อง ฉินหมิงผลักประตูโลหะของห้องเก็บศพเข้าไป กลิ่นฟอร์มาลินปนเปกับกลิ่นอับชื้นโชยเข้าปะทะหน้า เสียงหึ่ง ๆ ของคอมเพรสเซอร์ตู้แช่แข็งฟังดูแสบแก้วหูเป็นพิเศษท่ามกลางความเงียบสงัด สายตาของเขาจับจ้องไปยังโต๊ะชันสูตรตรงกลางแทบจะในทันที ข้างศพที่คลุมด้วยผ้าขาว มีเศษกระเบื้องในถุงวัตถุพยานเปล่งประกายลึกลับชวนขนลุก