กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 3 คัมภีร์ลับลายกระดูก
เมื่อเปิดตู้แช่เย็นของห้องเก็บพยานหลักฐาน ไอสีขาวเจือกลิ่นฉุนแสบจมูกของฟอร์มาลินก็พวยพุ่งออกมา ฉินหมิงจ้องมองโครงกระดูกในถาด ข้อนิ้วบีบเกร็งจนซีดขาว กระดูกไหปลาร้าข้างซ้ายที่โค้งงอนั้นราวกับรอยแผลเป็นเก่าแก่ ส่องประกายสีเทาอมเขียวใต้แสงไฟแอลอีดี ซ้อนทับกับรอยยิ้มบนรูปถ่ายจบการศึกษาของหลี่เสวี่ยในความทรงจำของเขาจนกลายเป็นภาพซ้อนที่ชวนหลอน
“ระดับการเชื่อมสมานของพื้นผิวข้อต่อหัวหน่าวระบุว่า ตอนเสียชีวิตอายุราว 22 ปี” มีดผ่าตัดของต้าเป่ากรีดผ่านกระดูกใต้กระเบนเหน็บ พลันชะงักลงตรงปลายกระดูกก้นกบ