บทที่ 132: กล้าบ้าบิ่น

บทที่ 132: กล้าบ้าบิ่น

ตอนนี้พูดได้เลยว่าเธอหน้าแดงไปหมดแล้ว

ประหม่าเสียจนพูดไม่ออก

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอใกล้ชิดกับเฉินซวี่ถึงขนาดนี้ ทั้งที่ทั้งคู่จูบกันมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง ตามเหตุผลแล้วเธอไม่น่าจะเขินขนาดนี้

แต่ไม่รู้ทำไม ตอนนี้เธอกลับรู้สึกประหม่ากว่าตอนจูบกันเป็นหมื่นเท่า

หลินหว่านซูก้มหน้าอยู่ เฉินซวี่จึงมองเห็นหน้าจอได้พอดี แต่กลิ่นแชมพูจาง ๆ ปนกับกลิ่นกายหอมละมุนของหญิงสาวกลับลอยเข้าจมูกเขาไม่หยุด

ตอนนี้เฉินซวี่มีสาวสวยน่ารักตัวหอมและนุ่มนิ่มนั่งอยู่บนตัก แถมเธอยังคอยใช้ส้อมจิ้มเนื้อย่างป้อนเขาเป็นระยะ หรือไม่ก็ยกแก้วโคล่ามาป้อน