บทที่ 120: ออกเดินทาง

บทที่ 120: ออกเดินทาง

หลินหว่านซูรู้สึกกระดากอายอยู่บ้างเมื่อเห็นน้องสาวกำชับเธออย่างจริงจัง

วันนั้นเธอแค่คึกขึ้นมาเลยโม้ให้น้องสาวฟัง ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเชื่อเป็นจริงเป็นจัง

แต่โม้ไปแล้วก็ต้องโม้ให้สุด

เธอฝืนพยักหน้า “โอเคๆ รู้แล้ว ฉันจะคอยดูเขาให้ดี รับรองว่าไม่ปล่อยให้เมามายแน่นอน!”

ตลอดช่วงเช้าจนเกือบเที่ยง นอกจากลงไปกินมื้อเช้าแล้ว หลินหว่านซูกับหลินหว่านหนิงก็หมกตัวอยู่ในห้องของตัวเอง

ระหว่างนั้นเฉินซวี่แวะเข้าไปด้วยความสงสัย อยากดูว่าทั้งคู่กำลังทำอะไรกัน แต่ยังอยู่ได้ไม่นานก็ถูกหลินหว่านซูเขินๆ ดันออกจากห้อง

เหตุผลง่ายๆ คือเธอต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า