บทที่ 118: ฉันก็จะไปด้วย

บทที่ 118: ฉันก็จะไปด้วย

พอพูดจบแบบนั้น ไม่ใช่แค่หลินหว่านซูเท่านั้น แม้แต่หลินหว่านหนิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ยังตาแดงก่ำ

หลินหว่านซูโผเข้าไปซบอกเฉินซวี่ แล้วสะอื้นเบา ๆ

จริง ๆ แล้วตอนเฉินซวี่พูดมาได้ครึ่งทาง เธอก็ซาบซึ้งจนอยากร้องไห้แล้ว เพียงแต่พยายามกลั้นไว้ตลอด เพราะอยากวางตัวให้ดูเป็นผู้ใหญ่กว่านี้หน่อย

ตั้งแต่คบกับเฉินซวี่ ในใจเธอก็มีความไม่สบายใจติดอยู่แทบทุกเวลา