บทที่ 107: ความตึงเครียด

บทที่ 107: ความตึงเครียด

จริง ๆ แล้ว ตั้งแต่เฉินซวี่ยังเด็ก เฉินซีก็พยายามให้ลูกชายได้รู้จักผู้คนมากขึ้นและคบเพื่อนให้มากขึ้นอยู่ตลอด โดยเฉพาะพวกลูกเศรษฐีรุ่นที่สองในแวดวงเดียวกัน

เพราะในฐานะเจ้าพ่อผู้สร้างตัวขึ้นมาด้วยมือเปล่า เขารู้ดีว่าคอนเนกชันและทรัพยากรสำคัญแค่ไหน

บางทีสำหรับเขาแล้ว ต่อให้รู้จักคนเพิ่มอีกมากมายในเมืองหลินเจียงเล็ก ๆ แห่งนี้ ก็ยังไม่เท่ากับการไปเดินเล่นในคลับหรูสักรอบที่เมืองหลวง

แต่ถ้าอยู่ในเมืองระดับสองแบบนี้ ในฐานะลูกเศรษฐีรุ่นที่สองระดับแนวหน้าแล้วยังหาเพื่อนที่เรียกพี่เรียกน้องกันได้สักคนไม่ได้ พอไปถึงมหานครเซี่ยงไฮ้กับเมืองหลวงจะทำยังไง?