บทที่ 94: สารภาพเหตุผลที่ช่วยหลินหว่านซู

บทที่ 94: สารภาพเหตุผลที่ช่วยหลินหว่านซู

อีกด้านหนึ่ง ลินคอล์นหมายเลขหนึ่งขับออกจากถนนของกินแล้ว มุ่งหน้าไปทางวิลล่า

หลินหว่านซูนั่งอยู่บนรถ เอนตัวพิงอกของเฉินซวี่ ดวงตาปรือเล็กน้อย ในมือยังกอดขวดน้ำแร่ที่เจ้าของร้านให้มา

เมื่อครู่อยู่ที่ร้านปิ้งย่าง เธอยังดูสดใสดีอยู่เลย แต่พอขึ้นรถกลับเริ่มง่วงขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ภายในรถไม่ได้เปิดไฟ มีเพียงแสงไฟถนนนอกหน้าต่างที่สาดผ่านร่างของทั้งคู่เป็นระยะ

เฉินซวี่หยิบขวดน้ำออกจากมือเธอ แล้ววางไว้บนโต๊ะพับเล็กๆ ข้างตัว

“ถ้าง่วงก็นอนพักสักหน่อย ถึงแล้วฉันจะเรียกเธอ”