บทที่ 58: ความอับอาย

บทที่ 58: ความอับอาย

ศูนย์เกมแห่งนี้กว้างใหญ่มาก ภายในมีเครื่องเล่นและกิจกรรมสารพัดที่พวกเธอสามคนได้เล่นกันไปนั้น เป็นเพียงส่วนเล็กๆ เท่านั้น

ไม่ว่าจะเป็นไทโกะโนะทัตสึจิน โต๊ะเคอร์ลิง ฟิชชิงมาสเตอร์ ห้องทดลองเล่นวีอาร์ หรือแม้แต่โต๊ะพูลหลายตัวที่อยู่ด้านในสุด

ถ้าอยากลองเล่นให้ครบทุกอย่าง พวกเธอคงต้องเล่นกันจนดึกดื่น

ตอนนี้เฉินซวี่กำลังถือโบว์ลิงอยู่ในมือ

ทันทีที่เขาปาลูกออกไป พินด้านหน้าก็ล้มระเนระนาดตามเสียงกระทบ ไม่เหลือสักอัน

หลินหว่านซูที่อยู่ข้างๆ ก็ส่งเสียงเฮพร้อมปรบมือขึ้นมาอีกครั้ง

เธอส่งเสียงเชียร์ให้เฉินซวี่อย่างเต็มที่

เฉินซวี่เหลือบมองโทรศัพท์ ตอนนี้เลยสี่โมงมาแล้ว

สายตาของเขาเลื่อนไปยังหลินหว่านหนิงที่อยู่ข้างๆ