บทที่ 55: หลินหว่านหนิงปากแข็งใจอ่อน

บทที่ 55: หลินหว่านหนิงปากแข็งใจอ่อน

ไม่นานลูกธนูไม่กี่ดอกก็ถูกยิงจนหมด เฉินซวี่จึงแตะการ์ดเกมอีกครั้ง

หลินหว่านซูถือลูกธนู ดวงตาเป็นประกายพลางถามเฉินซวี่ว่า “เมื่อกี้นายทำได้ยังไง ทำไมถึงยิงได้แม่นขนาดนั้น?”

เห็นได้ชัดว่าเป็นคันธนูอันเดียวกัน ลูกธนูนิ่มแบบเดียวกัน แต่พอเธอกับน้องสาวยิงออกไป ลูกธนูก็มักหลุดเป้าอยู่เรื่อย นาน ๆ ครั้งถึงจะบังเอิญยิงได้ห้าหรือหกคะแนนวงแหวน ซึ่งแค่นั้นก็ทำให้พวกเธอดีใจกันไปครึ่งวันแล้ว

แต่เฉินซวี่เพียงดึงคันธนูส่ง ๆ ลูกธนูก็ราวกับมีดวงตา พุ่งไปปักอย่างมั่นคงใกล้ใจกลางเป้า

“แค่โชคดีน่ะ”

เขาแกล้งทำเป็นใจเย็น แล้ววางคันธนูกลับไว้บนชั้น