กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 47: ฉินจินไห่ผู้สิ้นหวัง
ใบหน้าที่เริ่มมีเนื้อมีหนังของเขาปรากฏรอยยิ้มขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินเข้าไปต้อนรับและยื่นมือทั้งสองข้างให้เจิ้งลี่
“ประธานเจิ้ง ลมอะไรหอบคุณมาถึงที่นี่ครับ?”
“วันนี้ที่ร้านค่อนข้างยุ่ง ถ้าอย่างนั้นไปนั่งคุยกันที่ห้องทำงานของผมไหมครับ?”
เจิ้งลี่ไม่ได้มองผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างเขา
และไม่ได้จับมือหรือทักทายตามมารยาทด้วย
เขาเข้าเรื่องทันที
“ฉินจินไห่ ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป หอรสสมุทรถูกสั่งปิดกิจการเพื่อปรับปรุง”
รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินจินไห่แข็งค้าง
เขาแทบไม่อยากเชื่อ คิดว่าตัวเองคงฟังผิดไป