บทที่ 37: หลินหว่านซูขี้อาย

บทที่ 37: หลินหว่านซูขี้อาย

เดิมทีหลินหว่านซูนอนหลับอย่างสงบ แต่พอน้องสาวเข้ามาก่อกวน เธอก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างเพิ่มเข้ามาในอ้อมแขน

เธอครางงึมงำอย่างสะลึมสะลือหลายครั้ง ก่อนจะหุบแขนเข้าหาตัวโดยไม่รู้ตัว

แม้แต่ขาก็ยังพาดขึ้นไปบนตัวหลินหว่านหนิง

ริมฝีปากยังพึมพำว่า “เฉินซวี่ อย่ากวนสิ…”

หลินหว่านหนิงถึงกับทำหน้าเหนื่อยใจ

บรรยากาศอบอุ่นที่เพิ่งสร้างขึ้นมาได้ไม่นานก็ถูกทำลายลงทันที

เธอเขย่าตัวพี่สาวอย่างหงุดหงิดอยู่หลายครั้ง

“พี่ ตื่นได้แล้ว แดดส่องก้นแล้วนะ!”

หลินหว่านซูถึงค่อยพลิกตัวกลับไปอีกด้าน แล้วขยี้ตา