บทที่ 15: หลินหว่านซูที่กำลังร้อนใจ

บทที่ 15: หลินหว่านซูที่กำลังร้อนใจ

ชั้นสองของคฤหาสน์ตระกูลเฉิน

ผ้าม่านห้องพักแขกปิดไม่สนิท แสงยามเช้าค่อยๆ สาดลอดช่องว่างเข้ามา ทาบเป็นแนวยาวอุ่นๆ ลงบนผ้าห่มสีขาวนุ่ม

หลินหว่านซูนอนตะแคงอยู่บนเตียง ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ

เดี๋ยวนะ นี่หน้าร้อนขนาดนี้ ทำไมฉันห่มผ้าอยู่แต่กลับไม่รู้สึกร้อนเลย?

แถมเตียงไม้ของฉันเปลี่ยนเป็นนุ่มขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

แล้วหมอนนี่อีก เกือบจะฝังใบหน้าครึ่งหนึ่งของฉันอยู่แล้ว

เธอพลิกตัวอย่างสบาย ก่อนจะครางเบาๆ อย่างผ่อนคลาย

ทุกอย่างดูไม่เหมือนจริงเอาเสียเลย นี่ฉันกำลังฝันอยู่หรือเปล่า?

เธอเอื้อมมือไปแตะข้อมือโดยไม่รู้ตัว มันเจ็บอยู่บ้าง แต่ก็แค่นิดเดียว