0311

⬢⬢⬢

ตอนที่ 310 ตัวเองตกใจจนน้ำตาคลอ

จวินจวิน: “...ไม่ได้บอกมั้ง! ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!”

การเคลื่อนไหวไปมาราวกับสายลมของเน่าเน่า ทำเอาจวินจวินที่สุขุมที่สุดถึงกับมึนงง

พูดคุยกันไม่ทันเลยสักนิด!!

จวินจวินทบทวนตัวเองเงียบ ๆ

ดูท่าแล้วต้องเปลี่ยนวิธีรับมือกับเน่าเน่าเสียแล้ว

เถาเถาได้รับคำตอบก็พยักหน้า เหลียวมองรอบ ๆ พอดีที่ซือซือกับเย่าเย่ายังไม่กลับมา คาดว่าคงยังกินไม่เสร็จ

เดี๋ยวกลับมาก็ต้องพักผ่อนสักหน่อย งั้นพักกันที่นี่แหละ!

พอจะนั่งลง เถาเถาพลันรู้สึกเหมือนว่าเธอลืมอะไรบางอย่างไป