0297

⬢⬢⬢

ตอนที่ 296 ต่อตัวกันเพลิน

“ซี๊ด!” มองไปยังกองหนามสีดำที่พูนสูงราวกับภูเขาเล็กๆ

เถาเถากับกวายกวายถอยหลังไปอีกสองก้าวโดยไม่รู้ตัว น่ากลัวเหลือเกิน ตัวที่อยู่ด้านล่างถูกตัวที่อยู่ด้านบนทิ่มทะลุไปแล้วนั่น!!

ทำไมถึงรู้สึกว่าเจ้านี่มันอันตรายขนาดนี้!!!

น่ากลัวมาก!! ของแบบนี้กินได้จริงๆ เหรอ?

เถาเถามองเม่นทะเลตัวยักษ์ที่ดูเหมือนอาวุธมากกว่าจะเป็นอาหารด้วยสีหน้าลำบากใจ

ช่างเถอะ เอาไว้กลับไปให้เสี่ยวหานดูหน่อยดีกว่า!

ถ้ามันไม่อร่อยจริงๆ ก็ขายทิ้งในราคาถูกๆ ไปแล้วกัน!!

อืม ตัดสินใจแบบนี้แหละ!