0293

⬢⬢⬢

ตอนที่ 292 อาวุธสังหารร้ายกาจ

เถาเถายิ้มแล้วพูดว่า: “เอาล่ะ! ฉันรับไว้แล้ว ให้อภัยเธอก็ได้!!”

เน่าเน่าได้ยินดังนั้นก็หรี่ตาลง ใช้หัวถูแขนเถาเถาไปมาไม่หยุด

เถาเถาใช้มือแทนแขน ลูบไล้ไปมาบนหัวของเจ้าเค้าแมวหิมะไม่หยุดเช่นกัน!!

จะว่าไป ตอนที่เน่าเน่าไม่งอแงก็นับว่าเป็นนกที่ดีตัวหนึ่งเลย

พอมองดูท่าทางที่นุ่มนิ่มเชื่อฟังแบบนี้ เถาเถาก็ใจอ่อนจนโกรธไม่ลง!!

ถึงแม้ทั้งหมดนี้จะเป็นแค่ภาพลวงตาก็ตาม

แต่ก็น่าจะสงบเสงี่ยมไปได้สักสองสามวันแล้วล่ะมั้ง!!!

“จ้า ๆ ช่วงบ่ายไปเล่นเองนะ! พวกเราต้องไปทำงานแล้ว!” เถาเถาที่กำลังจะลุกเดินจากไปเห็นฟักทองลูกยักษ์บนพื้นข้าง ๆ