0257

⬢⬢⬢

ตอนที่ 256 นั่นคือสตรอว์เบอร์รีงั้นเหรอ???

“ทำอะไรน่ะ?” หวังต้าลี่งุนงงไปหมด ตัวเขามาทำอะไรเสี่ยวหานก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี่นา แถมยังเป็นคนนำทางมาเองไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงยังถามแบบนั้นอีก?

แปลกคนจริงๆ

แต่ถึงจะรู้สึกงงงวยเหลือเกิน ต้าลี่ก็ยังตอบกลับไปอย่างซื่อสัตย์ว่า

“ก็หั่นฟักทองไง หั่นให้พอสำหรับกินมื้อนี้ก็จบแล้ว!”

เขาแสดงออกไม่ชัดเจนหรือไง?

ฉีเสี่ยวหานมองขวานในมือต้าลี่ แล้วมองดูมีดพร้า เลื่อยยนต์ ค้อน มีดทำครัว และสารพัดอุปกรณ์ในตะกร้าที่มีครบทุกอย่าง

ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูเหมือนจะเตรียมไปก่อคดีอาชญากรรมเสียอย่างนั้น ประกอบกับแสงไฟในห้องเก็บเสบียงชั้นใต้ดินที่สลัวๆ อีกทั้งรูปร่างและความสูงที่เต็มไปด้วยแรงกดดันของต้าลี่

ฉีเสี่ยวหานจึงคิดเตลิดไปไกลตามธรรมชาติ