0217

⬢⬢⬢

ตอนที่ 216 “ความรักใคร่” หนึ่งเดียวของกวายกวาย

ชิ!

เมื่อเห็นสีหน้าของเถาเถากับกวายกวาย หลินมู่เซิงก็รู้ทันทีว่าท่าทางของตัวเองเมื่อครู่นี้คงจะทำให้สองตัวนี้ตกใจเข้าแล้ว

เขารีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ “ไปเร็ว กินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวเย็นชืดแล้วจะไม่อร่อย!”

พูดจบก็รีบชิ่งหนีทันที

ไม่แม้แต่จะรอเถาเถาด้วยซ้ำ

เถาเถากับกวายกวายยิ่งมองหน้ากันเลิ่กลั่ก งงงวยไปหมด

ส่วนหลินมู่เซิงที่วิ่งหนีมาก็ยิ่งหงุดหงิดใจเป็นที่สุด

ต้องขนาดนั้นเลยเหรอ ปฏิกิริยาใหญ่โตปานนั้น ฉันแค่พูดจาอ่อนโยนขึ้นหน่อยเดียวเองไม่ใช่หรือไง