0214

⬢⬢⬢

ตอนที่ 213 สัตว์ตุ้นตุ้นหรือเนื้อหอมหวาน?

“คร็อกฟี้... คร็อกฟี้...” เสียงกรนของกวายกวายยังคงดังสม่ำเสมอต่อเนื่อง

ไม่มีความเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อยจากเสียงพูดคุยของพวกเขา

เถาเถาไม่สามารถเชื่อมโยงภาพลักษณ์นี้เข้ากับวีรกรรมของมันได้เลยจริง ๆ

“เฮ้อ! แล้วพวกเราจะเอายังไงกันดีล่ะ?” เถาเถาฟังเสียงกรนแล้วกล่าวอย่างจนใจ

“เอาไงอะไรเหรอ?” หวังต้าลี่ตอบสวนกลับไปทันควัน

ไม่รู้ว่าเพราะถูกสัตว์ตุ้นตุ้นทำเอาตาลาย หรือเพราะถูกปลุกกลางดึกจนนอนไม่พอกันแน่

ไม่ได้สนใจเลยว่าใครเป็นคนพูด ก็ตอบกลับไปแบบส่ง ๆ

แต่ก็ถือว่าถามได้ตรงจุดพอดี