0200

⬢⬢⬢

ตอนที่ 199 คราวนี้คำพูดถูกเข้ารหัสไว้แล้ว

กวาดสายตามองจำนวนผลไม้ที่เหลืออยู่

เถาเถา: “พี่คะ พี่ช่วยหยิบให้มันอีกหน่อยเถอะ พวกนี้ไม่พอหรอก”

หลินมู่เซิงรู้สึกเสียดายเล็กน้อย ของพวกนี้พอหมดแล้วก็หมดเลย แต่พอได้มองก้อนกลมใหญ่ เขาก็ยังกัดฟันหยิบออกมาให้

แถมยังหยิบออกมาไม่น้อยด้วย

กินเถอะ กินเยอะ ๆ หายดีแล้วจะได้ไม่ต้องกินมันอีก

เห็นหลินมู่เซิงทำหน้าเหมือนเสียดายของ คนอื่น ๆ ก็เข้าใจได้

เพราะยุคนี้ขาดแคลนทั้งยาและหมอ พืชกลายพันธุ์ที่ใช้รักษาบาดแผลได้โดยไม่มีผลข้างเคียงนั้นราคาแพงหูฉี่

ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้