0174

⬢⬢⬢

ตอนที่ 173 จำศีลโดยถูกบังคับ

ดังนั้นเพียงครู่เดียว หวังต้าลี่และเสิ่นจื่ออี้ก็วิ่งกลับมาแล้ว

“หอบแฮ่ก ๆ...” เสิ่นจื่ออี้พอเข้าประตูมาก็เอามือค้ำหัวเข่าหอบหายใจอย่างหนัก

เขามองหวังต้าลี่ที่ใบหน้าไม่แดงระเรื่อสักนิด ลมหายใจไม่หอบสักหน่อย ราวกับเพิ่งออกไปเดินเล่นมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ไม่นะ หมอนี่เป็นคนหรือเปล่าเนี่ย วิ่งเร็วกว่าเขาอีก แถมตอนนี้ยังไม่มีอาการอะไรสักนิด

ในจังหวะที่เขากำลังตกตะลึง เถาเถากับจ้าวเหล่ยพอได้เห็นปฏิกิริยาของทั้งสองคนก็ตกใจเช่นกัน

เกิดอะไรขึ้น โดนหมาไล่กัดมาหรือไง?