0168

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 ของเก่าไม่ไป ของใหม่ก็ไม่มา

ฉีเสี่ยวหานลงมือทำได้รวดเร็วเกินคาด

ฝีมือก็ดีเกินคาดเช่นกัน

เถาเถาจ้องมองเมล็ดทานตะวันหลากหลายรสชาติที่วางผึ่งลมให้เย็นตัวอยู่ในกระจาด ปลายจมูกกระดิกไปมาโดยไม่รู้ตัว ราวกับกำลังพิสูจน์กลิ่นอะไรบางอย่าง

“ซี๊ด……” เถาเถาจ้องมองเมล็ดทานตะวันที่ยังมีไอความร้อนลอยกรุ่นอยู่ด้วยความประหลาดใจ ไม่เห็นรู้เลยว่าจะทำออกมาได้หลายรสชาติขนาดนี้

“เธอทำอะไรน่ะ?” หลินมู่เซิงที่เพิ่งให้อาหารหมูน้อยเสร็จเดินผ่านมาทางห้องอาหาร เห็นเถาเถายืนทำอะไรก็ไม่รู้ที่ตรงนั้นจึงจงใจแหย่เธอ

“แอบกินอยู่เหรอ?”

“ไม่ได้แอบสักหน่อย!” เถาเถากรอกตาใส่หลินมู่เซิงค้อนหนึ่งวง เธอรู้อยู่หรอกว่าเขาจงใจแกล้งเธอ