กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 พึ่งพาใครก็ไม่สู้พึ่งพาตนเอง
กระทั่งหลินมู่เซิงเองก็ยังรู้สึกทึ่งในตัวเสี่ยวหานที่เอาแต่ก้มหน้าไม่พูดไม่จามาโดยตลอด
เดิมทีเขานึกว่าเถาเถาจะเป็นคนลงมือปรุงอาหารเองเสียอีก เพราะตอนอยู่ที่ฐานก็เห็นนางดูรายการอาหารทุกวัน
หลังจากมาที่นี่ นางก็ได้ทำอาหารให้ทานอยู่บ้าง แต่ตั้งแต่เขาเห็นว่านางเหนื่อยเกินไปจึงรับหน้าที่ดูแลครัวแทน เขาก็เห็นเถาเถาง่วนอยู่กับงานตลอดจนไม่มีเวลาแสดงฝีมือ
ลับหลังเขายังเคยปลอบใจเถาเถาด้วย แต่ใครจะรู้ว่าเถาเถาไม่ได้รู้สึกไม่พอใจเลยสักนิด กลับรู้สึกว่าตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว เพราะนางได้พยายามปลูกพืชผลไม้ต่างๆ อย่างเต็มที่