0155

⬢⬢⬢

ตอนที่ 154 ช่วยรับพวกเราไว้หน่อย

เสิ่นจื่ออี้เกิดมาชาตินี้ไม่เคยต้องอ้อนวอนขอร้องใครมาก่อน ดูออกเลยว่ายังไม่ชำนาญเรื่องนี้เท่าไร

ระหว่างทางยังหยุดพักเพื่อเรียกขวัญกำลังใจให้ตัวเอง

เห็นไหมล่ะ หลินมู่เซิงสัมผัสได้ชัดเจนว่าเขาขบฟันแน่นแล้วพูดต่อว่า:

“นายพอจะรับพวกเราไว้หน่อยได้ไหม!”

พอคำนี้หลุดออกมา หลินมู่เซิงก็ตะลึงงันไปทันที

ไม่นะ นี่มันกะจะเอาเยอะเกินไปหน่อยแล้วมั้ง สรุปว่ามันไม่มีมื้ออาหารฟรีที่กินได้เดล ๆ จริง ๆ ด้วยสินะ

หลินมู่เซิงยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็ได้ยินเสิ่นจื่ออี้รีบเสริมขึ้นมาว่า:

“นายวางใจได้เลย พวกเราทุกคนทำงานเป็น ขอแค่มีข้าวกินก็พอ แล้วก็...แล้วก็ ฉันยังให้เสบียงนายได้บ้างด้วยนะ”