0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 การดูแคลนทุกสรรพสิ่งอย่างเท่าเทียม

หวังต้าลี่และเถาเถาทั้งคู่ต่างหยิบเพชรเม็ดจิ๋วใส่ปากพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

“เอ๊ะ?”

เถาเถาพบว่าเพชรเม็ดจิ๋วที่เคยแข็งในตอนแรก พอกลืนลงไปกลับกลายเป็นความเย็นวาบ

ซึ่งนั่นไม่ใช่ความรู้สึกตอนเพิ่งเข้าปาก แต่เป็นความเย็นที่เกิดขึ้นกะทันหันหลังจากที่เพชรเม็ดจิ๋วสัมผัสกับน้ำลายในปากของเธอ

“ซี๊ด... ซี๊ด...”

ในขณะที่หวังต้าลี่ซึ่งอยู่ข้างๆ กลับรู้สึกตรงกันข้าม เขาคิดว่าเพชรเม็ดจิ๋วพอเข้าปากก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที แถมยังมีเนื้อสัมผัสหนึบหนับ