0140

บทที่ 140 ได้สมาชิกใหม่เพิ่ม

เห็นจวินจวินส่งคำสั่งไปยังต้นไม้พิทักษ์ กิ่งไม้ที่มัดปากจระเข้อยู่ก็ค่อย ๆ คลายออกอย่างช้า ๆ

เถาเถาและหวังต้าลี่ถึงได้สังเกตเห็นในตอนนั้นเองว่า กิ่งไม้ที่รัดตัวไว้นั้นล้วนแต่มีชีวิต และล้วนเป็นส่วนที่ยื่นออกมาจากต้นไม้พิทักษ์ทั้งสิ้น

เมื่อเห็นดังนั้นเถาเถาก็เบาใจลง และเดินออกมาจากด้านหลังของหวังต้าลี่

คราวนี้หวังต้าลี่ไม่ได้ห้าม แต่เขายังคงเดินตามหลังเถาเถาอย่างใกล้ชิดและคอยเฝ้าระวังอยู่ตลอดเวลา

ไม่ปล่อยให้เถาเถารอนาน จวินจวินก็สอบถามที่มาที่ไปของหัวขโมยตัวน้อยได้สำเร็จ

แต่คำพูดประโยคแรกของจวินจวินกลับทำให้ขนกายของเถาเถาตั้งชันและเหงื่อเย็นเยียบไหลซึมออกมา

“เถาเถา เจ้าหัวขโมยตัวนี้อาศัยอยู่ในทะเลสาบของฟาร์มมาตลอด ตามที่มันบอก มันอยู่ที่นี่มานานนานแสนนานแล้ว”

“อะไรนะ? มันอาศัยอยู่ที่นี่มาตลอดเลยเหรอ???????”

เถาเถาตกใจมาก