0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 แม่ครัวเก่งก็ยากจะทำอาหารได้หากไม่มีข้าว

เขาจะอดเศร้าใจได้อย่างไร ก่อนหายนะสิ้นโลกเถาเถาอายุยังน้อย ยังอยู่ในวัยที่กินขนมตามใจปากไม่ได้ ดื่มเครื่องดื่มตามใจชอบไม่ได้

ที่กินบ่อยที่สุดก็คืออาหารธรรมดา ๆ ตามบ้านนี่แหละ

มาถึงตอนนี้ แม้แต่ความทรงจำเกี่ยวกับอาหารบ้าน ๆ เหล่านั้นก็เริ่มเลือนหายไปจากสมองของเถาเถาเรื่อย ๆ

ทั้ง ๆ ที่เคยทานมาแล้วแท้ ๆ แต่กลับไม่มีความทรงจำเหลืออยู่เลย

เถาเถาที่เป็นเช่นนี้ แม้ตอนนี้จะดูสดใสเต็มไปด้วยชีวิตชีวาทุกวัน แต่ก็ยังทำให้หลินมู่เซิงรู้สึกปวดใจ แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย

โชคดีที่เถาเถาไม่รู้ว่าพี่ชายกำลังโศกเศร้าเรื่องอะไร

“นั่นสิคะ ฉันไม่เพียงจะชิมให้เต็มที่ แต่จะปลูกไว้เยอะ ๆ เลยค่ะ!!” เถาเถากล่าวอย่างตื่นเต้น

“พี่คะ ช่วงนี้พี่ฝึกฝนพื้นที่มิติไปถึงไหนแล้วคะ?” เถาเถาถามอย่างระมัดระวัง