0118

⬢⬢⬢

ตอนที่ 118 จ้องตากันไปมา

มัวแต่ชวนคนคุยเรื่องบ้านกันเพลิน เลยไม่ได้ดูเวลาเลย นี่เลยเวลาอาหารเที่ยงมานานแล้ว

แถมพวกเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าออกเดินทางกันมากี่โมง ท้องไส้เลยหิวจนร้องครวญครางกันหมดแล้ว

“ทุกคนพักกันก่อนนะครับ หลังกินข้าวเสร็จแล้วผมจะพาทุกคนไปดูจุดที่จะสร้างบ้านกัน”

หลินมู่เซิงไม่ใช่คนขี้งก แม้ไม่ได้เตรียมการไว้ล่วงหน้า แต่ในฟาร์มก็ไม่ขาดแคลนของกิน

เขาให้สัญญานทางสายตากับเถาเถาและหวังต้าลี่ เพื่อให้ทั้งคู่ไปเตรียมอาหารที่ครัว

จริงๆ แล้วเขาทำเองน่าจะเหมาะสมที่สุด แต่เขาก็พบว่าเวลาอยู่ต่อหน้าคนที่ไม่คุ้นเคย ทั้งสองคนนี้เป็นได้แค่มาสคอตน่ารักๆ เท่านั้น ส่วนจะให้ทั้งคู่เป็นฝ่ายเริ่มเปิดปากพูดก่อนน่ะเหรอ ฝันไปเถอะ

ยกเว้นแต่มีธุระสำคัญน่ะนะ