เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 114 เฝ้าดูแตงเพื่อดับกระหาย
หวังต้าลี่กลับเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า “นี่มันจะไปยากอะไรล่ะ แค่ตอนทอดคอยระวังระดับไฟก็พอแล้ว”
พูดไปก็ไม่ลืมที่จะพลิกกลับด้านแป้งห่อกุยช่าย
เมื่อมองดูแป้งห่อกุยช่ายที่ด้านหนึ่งเป็นสีเหลืองทองและส่งกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ เถาเถาก็เริ่มอยากลองทำดูบ้าง
“ต้าลี่ งั้นให้ฉันลองบ้างเถอะนะ!!!”
เรื่องทอดอาหารเถาเถาเองก็พอทำเป็น นานๆ ครั้งนางก็มักจะทอดอะไรกินบ้าง
ที่ทำน้อยไม่ใช่เพราะไม่ชำนาญหรือคุมระดับไฟไม่ได้ แต่กลับกัน คือเถาเอามีมุมมองต่อเรื่องการใช้ไฟที่เฉพาะตัว อาหารที่นางทอดออกมาล้วนมีรสชาติดีมาก
แต่เหตุผลที่ไม่ทำแบบนั้น เป็นเพราะการทอดของมันใช้เวลานานเกินไป ถึงจะทำให้อาหารมื้อนั้นเป็นมื้อพิเศษได้ แต่ถ้าอยากจะกินให้อิ่ม การนึ่ง การเคี่ยว และการย่างน่าจะเหมาะสมกว่า