0097

⬢⬢⬢

ตอนที่ 97 ลุ่มหลง

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินมู่เซิง เถาเถาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เธอรู้ดีว่าพี่ชายทำไปเพราะความเป็นห่วง

เพราะกลัวว่าจะมีอันตราย

แต่เพราะอย่างนั้นเอง เธอจึงให้พี่ชายเสี่ยงอันตรายไม่ได้

จากนั้นเธอก็ใช้จังหวะที่ไม่มีใครทันตั้งตัว พุ่งตัวเร็วปรื๋อเอาน้ำผึ้งบุปผาผลไม้ในช้อนเข้าปากไปจนหมด

แล้วก็มองหลินมู่เซิงอย่างเต็มภาคภูมิ เหมือนกำลังจะบอกว่า ฉันกินเข้าไปแล้ว พี่จะทำอะไรฉันได้ล่ะ

หลินมู่เซิงตะโกนร้องด้วยความโมโหจัด “หลินเถาเถา!!!”

พลังของการเรียกชื่อเต็มเนี่ย ใครจะไปเข้าใจเท่าคนในครอบครัวกันล่ะ

เถาเถาหันหน้าหนี แสร้งทำเป็นลิ้มรสน้ำผึ้งบุปผาผลไม้อย่างตั้งอกตั้งใจ ทำเป็นไม่ได้ยิน