0092

⬢⬢⬢

ตอนที่ 92 ถึงจะลงเขาก็ไปไม่ถึงไหนแล้ว

สิ้นเสียงของเถาเถา หลินมู่เซิงและหวังต้าลี่ก็มองตุ่มดินเหล่านี้ด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

ในยุคสิ้นโลกมีทุกอย่างขาดแคลน โดยเฉพาะยารักษาโรค

เงื่อนไขการผลิตยาค่อนข้างสูง อีกทั้งยังทดแทนไม่ได้

ตอนนี้พอคนป่วยก็ทำได้แค่ทนเอาอย่างเดียว

ดังนั้นการมียาช่วยชีวิตชุดหนึ่ง สำหรับพวกเขาแล้วมันก็แทบไม่ต่างอะไรกับโชคลาภที่หล่นมาจากฟากฟ้า

ดังนั้นการได้ยารักษาชีวิตมาสักล็อตหนึ่ง สำหรับพวกเขาแล้วแทบไม่ต่างอะไรกับโชคหล่นทับ

“ดีมาก! พวกเราสามารถใช้ยาล็อตนี้ไปแลกเสบียงเพิ่มได้แล้ว” หลินมู่เซิงกล่าวอย่างตื่นเต้น

“ใช่นั่นสิ ครั้งนี้เก็บได้ของล้ำค่าจริง ๆ แต่ต้องระวังอย่าให้คนอื่นมาชิงไปนะ” หวังต้าลี่เตือน