0087

⬢⬢⬢

ตอนที่ 87 การขึ้นเขายังคงหน้าสนุกที่สุด

แต่ในเมื่ออยู่ตรงหน้าแล้ว พลาดไปก็น่าเสียดายแย่

เถาเถาข่มความรู้สึกไม่สบายใจเอาไว้วางมือลงบนลำต้น หรือจะพูดว่าวางบนลูกกลมดำนั่นก็ได้ แล้วหลับตาเริ่มตรวจสอบ

ตาไม่เห็นใจไม่กังวล

หวังว่าต้นไม้นี้จะรู้ความบ้าง หน้าตาก็อัปลักษณ์อยู่แล้ว ถ้าไม่มีสรรพคุณอะไรอีก หึๆ แบบนั้นก็ถือว่าไร้ค่าโดยสมบูรณ์

เถาเถาส่งพลังตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่งก็ลืมตาขึ้น ถอยหลังไปสองสามก้าวแล้วแหงนหน้าพิจารณาต้นไม้ใหญ่ดำทะมึนต้นนี้

คาดไม่ถึงจริงๆ หน้าตาแย่ไม่ว่า แต่ความสามารถยังแปลกประหลาดขนาดนี้อีก

หลินมู่เซิงเห็นท่าทางเถาเถาก็เดาว่าตรวจเสร็จแล้ว จึงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นและตั้งตารอ “เถาเถา เป็นยังไงบ้าง?”