0077

⬢⬢⬢

ตอนที่ 77 เสียงร้องเพลงอัน “ชวนหลงใหล”

ภัยคุกคามจากแมลงหายไปแล้ว ความหม่นหมองในใจของเถาเถาก็สลายไปจนหมดสิ้น

เธอรู้สึกเบาสบายและเบิกบานใจอย่างที่สุด ราวกับก้อนหินหนักอึ้งที่ทับใจอยู่ถูกยกออกไปเสียที

ดังนั้นเธอจึงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีก้าวเดินไปเริ่มเก็บผลผลิต

เพียงแต่ว่า เสียงร้องเพลงของเถาเถานั้นห้ามฟังละเอียดเด็ดขาด

ไม่เช่นนั้นจะเคลิบเคลิ้มได้ง่าย ๆ นี่ไม่ใช่คำชมนะ คือพูดตามตรง คนอื่นร้องเพลงแล้วต้องจ่ายเงิน แต่เธอร้องเพลงแล้วเหมือนจะเอาชีวิต

ประเด็นสำคัญคือ เธอมีความมั่นใจอย่างน่าประหลาดในการร้องเพลงมาโดยตลอด แม้ว่าทุกเพลงจะมีทำนองของตัวเองก็ตาม

ที่น่ากลัวที่สุดคือ เธอสามารถร้องเพลงที่เพี้ยนกระจุยให้กลายเป็นทำนองที่ติดหูได้