0062

⬢⬢⬢

ตอนที่ 62 ใจมีพยัคฆ์ร้ายดมดอกกุหลาบ

เถาเถาจ้องเขม็งไปที่หวังต้าลี่เพื่อรอคำตอบ นี่มันชวนฝันเกินไปแล้ว

หวังต้าลี่เกาหัวพลางพูด: “ใช่สิ เป็นอะไรไป ไม่เหมือนหรอ? ฉันจบจากวิทยาลัยศิลปกรรม XX เลยนะ”

เหมือน? เหมือนตรงไหนกัน? ถ้านายบอกว่าเป็นเด็กพละน่ะยังมีคนเชื่อ แต่นายบอกว่าเรียนศิลปะเนี่ย อดเหลือเชื่อไม่ได้จริงๆ

ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริงล่ะ?! ในใจของหลินมู่เซิงพลันนึกถึงประโยคหนึ่งที่เหมาะกับหวังต้าลี่มาก นั่นคือ ใจมีพยัคฆ์ร้าย ดมดอกกุหลาบ

แต่ว่าเรื่องนี้มันยากจะเชื่อเกินไปหน่อย ภาพลักษณ์ของพี่ใหญ่ที่ดูเหมือนคนโชกโชนในสังคม ถ้าบอกว่าเป็นคนค้าอาวุธสงครามก็ยังมีคนเชื่อ แต่กลับเป็นเด็กศิลปะ ความย้อนแย้งแบบนี้ ใครบ้างจะไม่ตกใจ