0059

⬢⬢⬢

ตอนที่ 59 ราวกับพายุพัดผ่าน

หลินมู่เซิงเห็นเถาเถาเริ่มทานแล้ว จึงหยิบมันฝรั่งอบขึ้นมาทานบ้าง

แถมยังไม่ลืมกวักมือเรียกหวังต้าลี่ให้รีบมากินข้าว

หลินมู่เซิง: “ต้าลี่ รีบกินเลย ไม่พอก็บอกพี่นะ ยังมีเหลืออีกเยอะเลย”

พูดจบเขาก็ก้มหน้าก้มตากินอย่างเอาเป็นเอาตาย หิวเหลือเกิน โชคดีที่มีพื้นที่มิติ ไม่อย่างนั้นคงต้องกินอะไรส่ง ๆ ไปมื้อหนึ่งแล้ว

หวังต้าลี่มองอาหารบนโต๊ะด้วยความรู้สึกทำตัวไม่ถูก ไม่ใช่ว่ามันไม่อร่อย แต่เพราะอาหารพวกนี้มันอุดมสมบูรณ์เกินไปจนเขารู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่