กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 ขอบคุณของขวัญจากธรรมชาติ
ทั้งสองกินลูกพลับรสไก่ผัดพริกแห้งไป พลางรำพึงถึงความอร่อยของไก่ผัดพริกแห้งไม่หยุด เมื่อมองไปยังลูกพลับที่เหลืออยู่บนโต๊ะ ดวงตาก็เป็นประกาย
ตอนนี้พวกเขาไม่กังวลแล้วว่าสีของลูกพลับจะแปลกประหลาดหรือจะกัดกินลงไปได้หรือไม่
ตอนนี้ในหัวมีแต่ความอร่อยของลูกพลับเต็มไปหมด ลูกต่อไปจะเป็นรสอะไรกันนะ
นี่ไง พอกัดลูกพลับในมือคำสุดท้ายเสร็จ มืออีกข้างก็หยิบลูกสีเขียวเรืองแสงขึ้นมาทันที
“งับ” กัดเข้าไปหนึ่งคำ
“แจ๊บๆ เหนียวติดฟันนิดหน่อยแฮะ แต่มันอร่อยจัง!” เถาเถากัดคำใหญ่เกินไปจนปากแทบจะติดกันแน่น
หลินมู่เซิงก็กำลังเคี้ยวอย่างยากลำบาก “รสชาติเหมือนฉือปา (ขนมโมจิ) ราดน้ำตาลทรายแดงเลย”