บทที่ 200: กัปตัน

บทที่ 200: กัปตัน

“ยังไม่พอ”

หลังออกจากอารามอวิ๋นเมิ่ง โจวฮ่าวกับหยางเจียนก็แยกชิ้นส่วนผีร้ายของอารามอวิ๋นเมิ่งออก แล้ว “แบ่งกันกิน”

ฝันผีของหยางเจียนเกือบสมบูรณ์อยู่แล้ว ดังนั้นหลัง “กิน” ผีร้ายส่วนสมองเข้าไปบางส่วน ฝันผีของเขาก็สมบูรณ์อย่างสิ้นเชิง

แต่ฝันผีที่โจวฮ่าวขาดหายไปยังมีอีกมาก ต่อให้กินผีร้ายส่วนสมองไปเกือบทั้งหมด ก็ทำได้เพียงทำให้ฝันผีปรากฏขึ้นมาถึงบริเวณทรวงอกเท่านั้น

ใช่แล้ว ทรวงอก

รูปแบบที่ฝันผีของเขาแสดงออกแตกต่างจากของหยางเจียน

ของหยางเจียนเป็นสุนัข ส่วนของโจวฮ่าวเป็นมนุษย์

“ฉันคุยกับชินเทียนเจียนเรียบร้อยแล้ว พวกนายไปอ่านหนังสือที่ชินเทียนเจียนได้”

เรื่องของอารามอวิ๋นเมิ่งจบลง โจวฮ่าวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเห็นว่ารากฐานของหยางเจียนกับเย่เจินยังไม่มากพอ